دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 In-vitro evaluation of procoagulant activities of microparticles expressing phosphatidylserine derived from breast cancer cell line MDA-MB-231 treated with Adriamycin ارزیابی آزمایشگاهی فعالیت پیش انعقادی میکروپارتیکل های بیان کننده فسفاتیدیل سرین مشتق از رده سلولی سرطان پستان MDA-MB- 231 تیمار شده با داروی آدریامایسین (دوکسوروبیسین) 1 8 701644 10.22034/pjms.2022.701644 FA رضا رنجبران مرکزتحقیقات علوم و فناوری تشخیص آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-8890-0999 اکبر هاشمی طیر مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0001-8007-5552 مریم کامروان مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0003-3574-6753 مهسا گرگین مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران Journal Article 2022 07 19 Introduction: Thromboembolic conditions in cancer patients undergoing chemotherapy are 4 to 7 times higher than in control patients. The aim of this study is to evaluate the procoagulant activity of microparticles (MPs) expressing phosphatidylserine (PS) derived from breast cancer cell line MDA-MB-231 treated with Adriamycin. Methods & Materials: In this experimental study, MDA-MB-231 breast cancer cells were treated with concentrations of 0.5, 1, and 2 μM adriamycin for 24 and 48 hours. Using centrifugation technique, the MPs in the cell culture medium were separated from other contents and flow cytometry was used to count and determine the MPs phenotype. At the end, the statistical analysis of the data was done SPSS software version 23 (IBM,USA). Results: The total number of MPs increased by 11.3 and 11.8 times in 24 and 48 hours treated and 2 μM dose respectively (p<0.001). Almost 49% of all MPs were positive in terms of Annexin V marker, which is an indicator of procoagulant MPs. In the culture medium treated with a dose of 2 μM, the procoagulant activity of MPs at 24 and 48 hours was 42 ± 5.9 nM and 58 ± 6.8 nM PS, respectively, which was more than 14 compared to the control groups. They had an increase (p<0.001). Conclusion: Adriamycin increases the procoagulant activity of tumor-derived MPs, which can be one of the important and effective reasons for causing thromboembolic conditions in patients undergoing chemotherapy. مقدمه: وضعیت‌ ترمبوآمبولیک در بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی‌درمانی، 4 تا 7 برابر بیشتر از بیماران گروه کنترل است. هدف از این مطالعه ارزیابی فعالیت پیش انعقادی ریزذرات (MPs) بیان کننده فسفاتیدیل سرین مشتق از رده سلولی سرطان پستان MDA-MB- 231 تیمار شده با داروی آدریامایسین بود. روش کار: در این مطالعه تجربی، سلول های سرطان پستان رده MDA-MB- 231 با غلظت های 0.5 ،1 و 2 میکرومولار آدریامایسین در 24 و 48 ساعت تیمار شدند. ریزذرات موجود در محیط کشت سلولی به روش سانتریفیوژ جداسازی و برای بررسی فراوانی و فعالیت پیش انعقادی MPs، از فلوسیتومتری استفاده شدند. تحلیل آماری داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. یافته ها: تعداد کل ریزذرات در تیمار 24 و 48 ساعت و دوز 2 میکرومولار در مقایسه با کنترل به ترتیب 11.3 و 11.8 برابر افزایش داشتند (p<0.001). همچنین مشخص شد که نزدیک به نیمی از کل ریزذرات، از نظر مارکر آنکسین V که شاخص MPs پیش انعقادی است، مثبت اند. در محیط کشت تیمار شده با دوز 2 میکرومولار، فعالیت پیش انعقادی این ذرات در زمان 24 و 48 ساعت به ترتیب معادل 5.9 ± 42 و 6.8 ± 58.1 نانومولار بود که نسبت به گروه های کنترل بیش از 14 برابر افزایش داشتند (p<0.001). نتیجه گیری: آدریامایسین باعث افزایش فعالیت پیش انعقادی ریزذرات مشتق شده از تومور می شود که می تواند از جمله دلایل مهم و موثر در ایجاد وضعیت های ترمبوآمبولیک در بیماران تحت شیمی درمانی باشد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_701644_26a75586b5cbdc6a34ad35703cf79fba.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 The effectiveness of therapeutic schema and therapy on cognitive regulation of emotion, cognitive flexibility and maladaptive strategies of worry in patients with depressive disorder اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی 9 16 701639 10.22034/pjms.2022.701639 FA زهره جعفرزاده جهرمی دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند عبدالمجید بحرینیان استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند 0000-0003-2819-2182 فاطمه شهابی زاده دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند 0000-0001-5309-9516 Journal Article 2022 11 29 Introduction: The aim of study was the effectiveness of schema therapy on the cognitive regulation of emotion, cognitive flexibility and maladaptive strategies of worry in patients with depressive disorder. Methods & Materials: This research is in terms of practical purpose and in terms of research design, it is a semi- experimental type of pre-test and post-test with a control group.The statistical population was all the clients who came to the psychology and counseling centers of Jahrom city in 2022 with complaints of depression and have received a diagnosis of depression. 30 people who scored 20 to 28 (mean depression level) in the Beck Depression Questionnaire were selected from among the volunteers of Hami, Rahgosha and Farda Behtar clinics, with using the purposeful sampling method, and were divided into two experimental groups (15 people) and control (15 people). In order To collect data, Garnevsky et al.'s Cognitive Regulation Strategies Questionnaire, Dennis and Vanderwaal's Cognitive Flexibility Questionnaire, Meir et al.'s Maladaptive Strategies Questionnaire, and Beck's Depression Questionnaire were used. Data analysis was done with the statistical method of analysis of covariance. Results: The findings showed that the therapeutic schema has an effect on the cognitive regulation of emotion,cognitive flexibility and maladaptive strategies of worry and has caused an increase in adaptive strategies of emotion regulation and cognitive flexibility and a decrease in maladaptive strategies of emotion regulation and maladaptive strategies of worry. Conclusion: Schema therapy is suggested as a therapeutic method to reduce anxiety and improve cognitive flexibility and adaptive strategies of emotion regulation in depressed patients. مقدمه: هدف پژوهش حاضر اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی بود. روش کار: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه افرادی بودند که با شکایت افسردگی به مراکز روان شناسی و مشاوره شهرستان جهرم در سال 1401 مراجعه و تشخیص افسردگی دریافـت کرده بودند. از بین داوطلبان مراجعه کننده به سه کلینیک حامی، رهگشا و فردای بهتر با روش نمونه گیری هدفمند تعداد 30 نفر که در پرسش نامه افسردگی بک نمره 20 تا 28 (یعنی سطح افسردگی متوسط) کسب کرده، انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش ( 15 نفر) وگروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران، پرسش نامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال، پرسش نامه راهبردهای ناسازگارانه نگرانی می یر و همکاران و پرسش نامه افسردگی بک استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آماری تحلیل کواریانس انجام گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی تأثیر دارد و باعث افزایش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و انعطاف پذیری شناختی و کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی می شود. نتیجه گیری: طرحواره درمانی به عنوان روش درمانی در کاهش نگرانی و بهبود انعطاف پذیری شناختی و راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان در بیماران افسرده پیشنهاد می شود.

https://jmj.jums.ac.ir/article_701639_c489dfd91324cee4b6fa36ca174c1665.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 The effects of thera band and water resistance corrective exercises on the correction of flexible flat foot and postural control in boy students with overweight تاثیر تمرین اصلاحی با تراباند و تمرین مقاومتی در آب بر اصلاح عارضه کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن 17 27 700549 10.22034/pjms.2022.700549 FA الله یار عرب مومنی استادیار، دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسالمی، اصفهان، ایران عباس موسوی دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان، ایران 0000-0001-5315-938x Journal Article 2022 12 25 Introduction: Flat foot and postural control problems is one of the most common physical and motor disorders among students. The aim of this study was to comparison of the effects of comprehensive corrective thera band and water resistance training protocols on the correction of flexible flat foot and postural control in boy students with overweight. Material and Methods: In this quasi-experimental study, which was performed as a pre-test, post-test with a control group, a total of 60 overweight students with flexible flat foot were selected purposefully and divided into three equal groups (Thera band exercise, water resistance training and control) randomly. The experimental groups performed correction exercises for 8 weeks, 3 sessions with 45 minutes per week. Variables were measured at the baseline and after 8 weeks of correction program. Data were analyzed using analysis of covariance by SPSS 24 software at the significance level of p≤0.05. Results: The results showed that the two protocols; theraband exercise, and water resistance training had a significant effect on the improvement of flexible flat feet in overweight male students with coefficients of 0.23, and 0.15, respectively (p ≤0.05). Furthermore, the significant effect was confirmed of these two correction protocols on the improvement of postural control with coefficients of 0.21, and 0.35 respectively (p≤ 0.05). Conclusions: These findings indicate that the two correction exercises of this study have a significant effect on the improvement of flexible flat feet and postural control. Therefore, it is recommended trainers of corrective movements, rehabilitation centers and corrective movements use these training methods. مقدمه: یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های جسمانی و حرکتی در دوران کودکی ناهنجاری‌ کف پای صاف و کنترل پاسچر نامناسب است. هدف این پژوهش، مقایسه تاثیر دو پروتکل تمرینات اصلاحی بر اصلاح عارضه کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن بود. روش‌کار: در این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل، 60 دانش‌آموز با عارضه کف پای صاف منعطف و دارای اضافه‌وزن با روش نمونه‌گیری هدفمند به‌عنوان نمونه آماری انتخاب و تصادفی در 3 گروه 20 نفره (تمرین تراباند، تمرین مقاومتی در آب و کنترل) جایگزین شدند. گروه‌های آزمایشی 8 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه‌ای، تمرینات اصلاحی را انجام دادند. در ابتدا و انتهای برنامه تمرینی پیش‌آزمون و پس‌آزمون در 3 گروه انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل‌کوواریانس با استفاده از نرم‌افزار 24 SPSS در سطح معناداری 0.05 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد، دو پروتکل تمرینات اصلاحی تمرین با تراباند و تمرین مقاومتی در آب به‌ترتیب با ضریب 0.23، و 0.15 تأثیر معناداری بر بهبود کف پای صاف منعطف در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن دارد (p≤0.05). هم‌چنین تأثیر معنادار این دو پروتکل اصلاحی بر بهبود اختلال کنترل پاسچر، به‌ترتیب با ضریب 0.21 و 0.35 مورد تأیید قرار گرفت (p≤0.05). نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد، پروتکل‌های اصلاحی این مطالعه بر بهبود و اصلاح کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر تاثیر قابل ملاحظه‌ای دارد. از این‌رو پیشنهاد می‌شود، مربیان حرکات اصلاحی و مراکز بازتوانی از این روش‌های تمرینی استفاده‌ کنند.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700549_cdc61085e30b06ed537b2fab96f35bad.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 The investigating of the effect of Artemisia absinthium L. ethanolic extract on blood sugar levels in rats بررسی اثر عصاره اتانولی گیاه افسنتین (Artemisia absinthium L) بر میزان قند خون در موش های صحرایی 28 33 703076 10.22034/pjms.2022.703076 FA زهرا زارع استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران،ایران 0000-0001-5937-1285 امیرحسین معبودی دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه زیست شناسی سلولی مولکولی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0002-0087-2410 مصطفی پردلی کارشناس ارشد، گروه علوم جانوری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2022 02 08 Introduction: Diabetes is the most important metabolic disease in most societies and researchers are looking for drugs with fewer side effects to control diabetes. The aim of this study is to investigate the effect of the Artemisia absinthium L. extract on blood glucose levels in diabetic rats. Methods and Materials: In this study,40 adults male Wistar rats weighing 200-250 g were selected and randomly divided into 5 groups of 8. The groups contain controls, healthy controls, diabetic controls, and diabetics treated with doses of 80 and 120 mg per kg body weight. Streptozotocin was injected intraperitoneally to induce diabetes. The experimental groups were treated orally with the Artemisia absinthium L. extract for three weeks and then the serum glucose sample of the animals and the initial and final weight of mice in all groups were measured. The obtained data were statistically analyzed by SPSS statistical software. Results: The results showed that the blood glucose level in the groups treated with the extract significantly decreased compared to the diabetic control group. Also, a comparison of the therapeutic effects of the Artemisia absinthium L extract in diabetic rats shows that in high doses of the extract, it had more effects in lowering blood glucose. Weight gain was also observed in all groups treated with the Artemisia absinthium L extract. Conclusion: It seems that the Artemisia absinthium L extract has a blood glucose-lowering effect due to the presence of flavonoid compounds and polyphenols. مقدمه: در اغلب جوامع بیماری دیابت به عنوان مهمترین بیماری متابولیک شناخته شده است و پژوهشگران به دنبال داروهایی با عوارض کمتر برای کنترل آن هستند. پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر عصاره گیاه افسنتین بر میزان قند خون در موش های دیابتی شده انجام شد. روش کار: در این پژوهش 40 سر موش صحرایی نر بالغ با وزن ٢٠٠ تا ٢٥٠ گرم از نژاد ویستار انتخاب و به طور تصادفی به پنج گروه هشت تایی تقسیم شدند. گروه ها شامل گروه شاهد سالم، گروه سالم تحت درمان، گروه شاهد دیابتی و گروه دیابتی های تحت درمان با دوز ۸۰ و ١٢٠ میلی گرم عصاره بر هر کیلوگرم وزن بدن بودند. برای ایجاد دیابت، استرپتوزوسین به صورت درون صفاقی تزریق شد.گروه های مورد آزمایش با عصاره افسنتین به مدت سه هفته به صورت خوراکی مورد درمان قرار گرفتند و سپس مقدار قند نمونه سرم و وزن اولیه و نهایی موش ها اندازه گیری شد. داده های حاصل با نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: میزان گلوکز خون در گروه‌های تحت درمان با عصاره نسبت به گروه کنترل دیابتی به طور معناداری کاهش نشان داد. همچنین مقایسه تاثیر درمانی عصاره گیاه افسنتین در موش های دیابتی شده نشان داد که دوزهای بالای عصاره تاثیر بیشتری در کاهش قند خون دارد. افزایش وزن نیز در تمامی گروه های تحت درمان با عصاره افسنتین مشاهده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد عصاره افسنتین، به دلیل دارا بودن ترکیبات فلاونوئیدی و پلی فنل‌ها، اثر پایین آورندگی قند خون دارد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_703076_519ac731b354ce231ac9085873ee3eb6.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 Post-traumatic stress symptoms in patients with suspected or confirmed COVID-19 بررسی علائم استرس پس از سانحه در بیماران مبتلا و افراد مشکوک به کووید-19 34 40 704731 FA سعیده آذرآئین دکترای روانشناسی، پژوهشگر معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی جیرفت 0000-0002-9382-1427 رضا فاریابی استادیار آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران 0000-0003-3753-7031 علی کمالی متخصص بیماری های عفونی، استادیار، گروه بیماری های عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران 0000-0001-8676-1246 طاهره رحیمی استادیار آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه بهداشت عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0002-1225-4759 Journal Article 2021 06 02 Introduction: In addition to physical health, the epidemic of COVD-19 has significant effects on mental health. Therefore, the aim of this study was to assess the post-traumatic stress symptoms in people with suspected or confirmed COVID-19. Materials and methods: This was a cross-sectional study. The population of this study was all people with suspected or confirmed COVID-19 who were admitted to COVID-19 ward of Imam Khomeini Hospital in Jiroft city during the summer of 2020, who were chosen throw convenient sampling. Eventually 304 people were available through sampling, who were diagnosed with suspected or confirmed COVID-19 and consented to participate in the study, answered the demographic information questionnaire and the Post-Traumatic Symptoms Scale (PTSS-10) and the Revised Event Impact Scale (IES-R). The findings were analyzed using descriptive statistics, independent t-test and one-way ANOVA and at the significance level 0.05. Results: The results of this study showed that the mean scores of IES and PTSS for the studied subjects were 34.55±14.92 and 2.66±2.59, respectively, overall 46.8% of the participants considered the psychological effects of COVID-19 as moderate to severe and were at risk for PTSD. Conclusion: According to the results, at least half of the people confronted with COVID-19 are exposed to psychological effects and the risk of PTSS. Providing timely counseling and treatment services on time can prevent possible consequences مقدمه: اپیدمی کووید- 19 علاوه بر تاثیر روی سلامت جسمانی، اثرات قابل توجهی نیز بر سلامت روانی افراد داشته است. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی علائم استرس پس از سانحه در افراد مبتلا و افراد مشکوک به ابتلا به کووید- 19 بود. روش کار: پژوهش حاضر از نوع مقطعی بود. جامعه این پژوهش، کلیه افراد مبتلا به کووید- 19 یا افراد مشکوک به کووید- 19 بستری شده در بخش کووید بیمارستان امام خمینی (ره) شهر جیرفت در بازه زمانی تابستان سال 1399 بودند. به روش نمونه گیری در دسترس، 304 نفر که توسط پزشک مبتلا به کووید- 19 یا مشکوک به ابتلا تشخیص داده شده بودند و برای شرکت در پژوهش نیز رضایت داشتند انتخاب شدند. افراد شرکت کننده در مطالعه به پرسش نامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسش نامه های مقیاس علائم پس از سانحه (PTSS-10) و مقیاس اثر رویداد تجدیدنظر شده (IES-R) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معناداری 5 درصد مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین نمرات IES-R و PTSS افراد مورد مطالعه به ترتیب 14.92±34.55 و 2.59±2.66 بود. در مجموع 46.8 درصد شرکت کنندگان اثرات روان شناختی شیوع کووید- 19 را متوسط تا شدید ارزیابی کردند و در معرض خطر اختلال استرس پس از سانحه بودند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل، حداقل نیمی از افراد در مواجه با کووید- 19 در معرض اثرات روان شناختی و خطر علائم استرس پس از سانحه بوده و ارائه خدمات مشاوره ای و درمانی به موقع می تواند از پیامدهای احتمالی پیش گیری کند.

https://jmj.jums.ac.ir/article_704731_6e087992f78ecad12e07dd7a711ec28c.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 The effect of regular aerobic exercise on the production of hematopoietic stem cells, white blood cells and hemoglobin in patients undergoing autologous hematopoietic cell transplantation تأثیر تمرینات هوازی منظم بر تولید سلول های بنیادی خون ساز و میزان گلبول های سفید و هموگلوبین بیماران تحت پیوند سلول‌های خون‌ساز اتولوگ 41 49 704841 10.22034/pjms.2022.704841 FA معصومه کامیاب نیا گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-1627-364X فرشاد غزالیان دانشیار،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسالمی، تهران، ایران 0000-0002-5805-0559 عباس حاجی فتحعلی استاد، مرکز تحقیقات سلول‌های بنیادی خون‌ساز، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-2191-0594 شهرام سهیلی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-4407-1890 ماندانا غلامی دانشیار، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-2581-3564 Journal Article 2023 03 05 Introduction: Regular exercise is considered as a physiological stimulus for the release of hematopoietic stem cells from the bone marrow. The aim of this study is to determine the effect of one week of aerobic training on the production of CD34+ hematopoietic cells and the amount of white blood cells and hemoglobin after autologous transplantation in leukemia patients. Materials and Methods: In this semi-experimental study, 39 patients who were candidate for autologous stem cell transplantation referred to Taleghani Hospital were randomly divided into two experimental and control groups. The experimental group exercised on the treadmill with an intensity of 40-60% of the reserve heart rate for one week. But the control group did not receive any intervention. The blood sample was taken from each patient immediately after training and at the time of hospitalization and discharge. T-test was used to analyze the data using SPSS22 software. Results: The number of CD34+ cells increased after training in both groups (P<0.0001), But there was no significant difference between the two groups. The amount of white blood cells did not increase significantly in two groups. The amount of hemoglobin decreased significantly in both groups (P<0.05). However, at the time of discharge, there was no significant difference between the two groups in the amount of white blood cells and hemoglobin. Conclusion: Although the combination of G-CSF treatment and aerobic exercise does not facilitate faster recovery of blood cells, it does not delay recovery and does not pose a risk to patients who underwent autologous peripheral blood stem cell transplantation. مقدمه: ورزش منظم به‌عنوان محرک فیزیولوژیک برای رهایی سلول‌های بنیادی خون‌ساز از مغز استخوان محسوب می‌شود. هدف از این مطالعه، تعیین اثر یک هفته تمرین هوازی بر تولید سلول‌های خون‌ساز +CD34 و میزان گلبول های سفید و هموگلوبین بعد از پیوند اتولوگ در بیماران سرطان خون بود. روش کار: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 39 بیمار کاندید پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی مراجعه‌کننده به بیمارستان طالقانی به روش تصادفی به دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (21 نفر) تخصیص یافتند. هر دو گروه G-CSF دریافت کردند. بیماران گروه تجربی، یک هفته تمرین تردمیل با شدت 40 تا 60 درصد ضربان قلب ذخیره انجام دادند، اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. نمونه خون بلافاصله پس از تمرین، حین بستری و در زمان ترخیص از دو گروه گرفته شد. به ‌منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون‌ t مستقل و وابسته به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته‌ها: سلول‌های +CD34 بعد از تمرین در دو گروه افزایش یافت (0.0001>P)، ولی تفاوت بین دو گروه معنادار نبود. میزان گلبول‌های سفید در زمان ترخیص در دو گروه افزایش معناداری نداشت، اما میزان هموگلوبین در هر دو گروه به طور معناداری کاهش داشت (0.05>P). بین دو گروه تفاوت معناداری در مقدار گلبول‌های سفید و هموگلوبین مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: اگرچه ترکیب درمان G-CSF و تمرین هوازی، بازیابی سریع‌تر سلول‌های خونی را تسهیل نمی‌کند اما باعث تاخیر بهبودی نیز نمی شود و خطری برای بیمارانی که تحت پیوند اتولوگ سلول های بنیادی خون محیطی قرار گرفتند، ایجاد نمی کند.

https://jmj.jums.ac.ir/article_704841_b957da226c4757b7ab14624e37fcbfc9.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 Investigation of the inhibitory effect of Lactobacillus acidophilus engineered probiotic expressing Tachyplesin I horseshoe peptide on the growth of Pseudomonas aeruginosa بررسی تاثیر مهاری پروبیوتیک مهندسی شده لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بیان کننده پپتید Tachyplesin I خرچنگ نعل اسبی بر رشد سودوموناس آئروژینوزا 50 59 704703 10.22034/pjms.2022.704703 FA مونا ابراهیمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسالمی، شهرکرد، ایران 0000-0001-8052-5963 عباس دوستی مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران 0000-0001-8052-5963 Journal Article 2022 08 12 Introduction: Probiotics are living micro-organisms whose sufficient consumption causes health-giving effects to appear in the host's body. The purpose of this research is to produce the effects of Lactobacillus acidophilus probiotic bacteria expressing horseshoe crab Tachyplesin I on the growth of Pseudomonas aeruginosa. Materials and Methods: Plasmid pNZ8148-Tachyplesin I containing Tachyplesin I gene was introduced into E.coli by heat shock method. The recombinant vector was introduced into Lactobacillus acidophilus bacteria by electroporation and screening was done by chloramphenicol antibiotic and PCR. Then, the inhibitory effect of the engineered Lactobacillus acidophilus bacteria on the growth of Pseudomonas aeruginosa was investigated and compared with antibiotic discs. Results: Plasmid pNZ8148-Tachyplesin I entry into Lactobacillus acidophilus was confirmed by chloramphenicol and PCR. Then it was determined that the engineered bacteria had an inhibitory effect on the growth of the pathogenic bacterium Pseudomonas aeruginosa, so that the diameter of the halo of non-growth created on Pseudomonas aeruginosa under the influence of the engineered Lactobacillus was acceptable. After comparing the halo diameters of ampicillin and chloramphenicol antibiotic discs with engineered Lactobacillus and conducting statistical analysis, no significant difference was reported in the non-growth halo (pvalue>0.05), but the halo diameter of tetracycline with The aura obtained from the engineered lactobacillus had a statistically significant difference. Conclusion: The presence of Tachyplesin I gene in Lactobacillus acidophilus was confirmed, the halo of lack of growth around Pseudomonas aeruginosa indicates that the expression and secretion of Lactobacillus Tachyplesin I gene has an antibiotic-like effect on Pseudomonas aeruginosa. مقدمه: پروبیوتیک ها میکرو ارگانیسم های زنده ای هستند که مصرف کافی آن ها سبب نمایان شدن اثرات سلامت بخش در بدن میزبان می شود. هدف از این پژوهش بررسی اثرات باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بیان کننده پپتید Tachyplesin I خرچنگ نعل اسبی بر رشد سودوموناس آئروژینوزا بود. روش کار: پلاسمید نوترکیب pNZ8148-Tachyplesin I حاوی ژن Tachyplesin I به روش شوک حرارتی وارد باکتری E.coli شده و سپس تخلیص شد. وکتور نوترکیب حاوی ژن Tachyplesin I به روش الکتروپوریشن وارد باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس شد و غربالگری با آنتی بیوتیک کلرامفنیکل و PCR انجام گرفت. سپس تاثیر مهاری باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس مهندسی شده روی رشد سودوموناس آئروژینوزا بررسی و با دیسک های آنتی بیوتیکی مقایسه شد. یافته ها: ورود پلاسمید pNZ8148-Tachyplesin I درون باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس با کلرامفنیکل و توسط واکنش PCR تایید شد. مشخص شد که باکتری مهندسی شده اثر مهاری روی رشد باکتری بیماری زای سودوموناس آئروژینوزا دارد، به صورتی که قطر هاله عدم رشد ایجاد شده روی سودوموناس آئروژینوزا تحت تاثیر لاکتوباسیلوس مهندسی شده قابل قبول بود. پس از مقایسه قطر هاله های دیسک های آنتی بیوتیکی آمپی سیلین و کلرامفنیکل با لاکتوباسیلوس مهندسی شده تفاوت معناداری در هاله عدم رشد مشاهده نشد (p-valu>0.05)، اما قطر هاله حاصل از تتراسایکلین با هاله حاصل از لاکتوباسیل مهندسی شده دارای تفاوت آماری معناداری بود. نتیجه گیری: با توجه به این که حضور ژن Tachyplesin I درون لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس تایید شد، هاله عدم رشد حاصل از آن در اطراف سودوموناس آئروژینوزا نشان دهنده این است که بیان و ترشح ژن Tachyplesin I لاکتوباسیلوس اثری مشابه آنتی بیوتیک بر سودوموناس آئروژینوزا دارد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_704703_fbc62184e1c5d75b83a2b69a25037bda.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 20 3 2022 11 22 Evaluation of the reasons for delay in Disposition in the emergency department from the perspective of physicians, nurses, and other personnel at Ghaem Hospital, Mashhad ارزیابی علل تاخیر در تعیین تکلیف بیماران اورژانس از منظر پزشکان، پرستاران، کمک بهیاران و منشی ها در بخش اورژانس بیمارستان قائم مشهد 60 70 704690 10.22034/pjms.2022.704690 FA مسعود شهابیان گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی اجا، تهران، ایران راضیه حسن قاسمی دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. ابوالفضل رجبی گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. سید مجید صدرزاده استادیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-7261-025X بهرنگ رضوانی کاخکی دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0003-3715-6618 مهدی فروغیان دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2023 04 10 Introduction: A number of factors affect the duration of assignment of patients and prolong this time in the emergency department. The purpose of this study is to investigate the causes of delay in determining the assignment of patients admitted to the emergency department of Ghaem Hospital in Mashhad from the point of view of doctors, nurses, paramedics and department secretary. Materials and Methods: This cross-sectional descriptive study was conducted on 129 emergency personnel of Ghaem hospital in Mashhad city in 2022. The data collection tool in this study includes two demographic information questionnaires and a researcher-made questionnaire to assess the causes of delay in determining the assignment of emergency patients. Data analysis was done using spss software version 21 and descriptive statistics and inferential statistical tests. Results: The average age of the participants was 34.7±8.0 years and their work experience was 8.7±8.0 years. 62 patients (48.1%) were nurses, 34 patients were doctors (26.4%), 15 patients (11.6%) were paramedics, and 4 patients (3.1%) were secretaries. Overcrowding of the emergency room and lack of nursing staff, lack of timely visits by senior shift assistants, and scattered cases were respectively the most important in determining patients' assignments. From the point of view of doctors and nurses, overcrowding of the emergency room and lack of nursing staff, from the point of view of paramedics, handing over the file and doctor's order to the nurse, and from the point of view of the secretary, the initiation of treatment/recording of drugs and tests in the system were the most important causes of delay in determining the patient's assignment. Conclusion: The results of this study showed that overcrowding of the emergency room, shortage of nursing staff, and lack of timely visits by senior shift assistants are the main causes of delay in determining patients' assignments from the point of view of the treatment staff. مقدمه: عوامل متعددی روی مدت زمان تعیین تکلیف بیماران تاثیر دارند و باعث طولانی شدن این زمان در بخش اورژانس می شود. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی علل تاخیر در تعیین تکلیف بیماران بستری شده در بخش اورژانس بیمارستان قائم مشهد از نظر پزشکان، پرستاران، کمک بهیاران و منشی های بخش بود. روش کار: این مطالعه توصیفی - مقطعی روی 129 نفر از کارکنان اورژانس بیمارستان قائم شهرستان مشهد در سال 1401 انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل دو پرسش نامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسش نامه محقق ساخته ارزیابی علل تاخیر در تعیین تکلیف بیماران اورژانس بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و آمار توصیفی شامل میانگین، درصد و انحراف معیار تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی افراد شرکت کننده 8.0±34.7 سال و سابقه کار آن ها 8.0±8.7 سال بود. 62 نفر (48.1 درصد) پرستار، 34 نفر پزشک (26.4 درصد)، 15 نفر (11.6درصد) بهیار و 4 نفر (3.1 درصد) منشی بودند. شلوغی بیش از حد اورژانس و کمبود نیروی پرستاری، عدم ویزیت به موقع توسط دستیاران ارشد شیفت و پراکنده بودن پرونده ها به ترتیب بیشترین اهمیت را در تعیین تکلیف بیماران داشتند. از نظر پزشکان و پرستاران شلوغی بیش از حد اورژانس و کمبود نیروی پرستاری، از نظر کمک بهیاران تحویل پرونده و دستور پزشک به پرستار، و از نظر منشی ها آغاز درمان/ثبت دارو و آزمایش ها در سیستم مهم ترین علل تاخیر در تعیین تکلیف بیماران بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شلوغی بیش از حد اورژانس و کمبود نیروی پرستاری و عدم ویزیت به موقع توسط دستیاران ارشد شیفت از علل اصلی تاخیر در تعیین تکلیف بیماران از نظر کادر درمان بوده است.

https://jmj.jums.ac.ir/article_704690_06b4331991a06d1bb1fecedbd215c5fe.pdf