دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 The Effect of Recreation purchasing Style in Mental Health and Depression in Physical Education Students of Islamic Azad University تاثیر سبک تفریح و سرگرمی خرید روی سلامت روان و افسردگی در دانشجویان رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی 1 7 700426 10.52547/jmj.17.4.1 FA محمدحسن صلح جو دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی 0000-0002-6505-1373 فرشاد تجاری استاد، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی علی زارعی دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی Journal Article 2022 12 25 Introduction: Mental problems such as anxiety and depression, reduced self-esteem can be improved by having recreation activities such as browsing the purchasing and purchasing areas. This study aimed to determine the effect of purchasing style on mental health in physical education students of Islamic Azad University. Materials and Methods: This interventional study was performed on 477 students in five regions of the country. Subjects completed the Mental Health Questionnaire (GHQ-28) as pre-test and one month later as post-test and during this time, they were asked not to make purchases. Recreation purchasing style was measured by the Sproles and kendall questionnaire. Pearson correlation coefficient and T-test were used to determine the effect of purchasing style on mental health and depression. Results: The mean score of pre- and post-test of mental health questionnaire was 22.57 ± 9.12 and 30.90 ± 11.27, respectively. Also, 32.28% and 60.59% of subjects were in poor mental health situation in pre- and post- time of intervention, respectively. The difference between pre- and post-test mental health was significant (p= 0.020). There was a significant difference between the two measures in dimensions of depression, weakness in social functioning and anxiety (p <0.05). The results of Pearson correlation coefficient test showed a positive and significant relationship between students' purchase and mental health (r = 0.613, p = 0.001). Conclusion: Prevention of purchase during one month declined students' mental health status. So, having the recreation purchasing activity may be able to effect on mental health and depression مقدمه: مشکلات ذهنی از جمله اضطراب، افسردگی وکاهش عزت نفس را می توان با فعالیت های مفرح از جمله گشت زدن در اماکن فروش و خریدکردن بهبود بخشید. این پژوهش با هدف تعیین اثر سبک تفریح و سرگرمی خرید روی سلامت روان و افسردگی دانشجویان رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد. روش کار: این پژوهش مداخله ای روی 477 نفر از دانشجویان در پنج ناحیه کشور انجام شد. آزمودنی ها پرسشنامه سلامت روان (28-GHQ) را به عنوان پیش آزمون و یک ماه بعد، به عنوان پس آزمون تکمیل کردند و طی این مدت از آن ها خواسته شد تا خرید انجام ندهند. سبک تفریح و سرگرمی خرید کردن با پرسشنامه اسپرولزوکندال اندازه گیری شد. برای تعیین اثر سبک تفریح و سرگرمی خرید روی سلامت روان و افسردگی از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون T همبسته استفاده شد. یافته ها: میانگین نمره پیش آزمون و پس آزمون از پرسشنامه سلامت روان به ترتیب 9.12 ±22.57 و 11.27± 30.90 بود. از طرفی در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب 32.28 % و 60.59 % از آزمودنی ها از نظر سلامت روان در وضعیت نامطلوب قرار داشتند. بر این اساس اختلاف بین میزان سلامت روان در پیش آزمون و پس آزمون معنادار بود (p=0.020). در ابعاد افسردگی، ضعف در عملکرد اجتماعی و اضطراب، بین دو بار اندازه گیری تفاوت معناداری وجود داشت (0.05>p ). نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون بیانگر ارتباط مثبت و معنادار بین میزان خرید و سلامت روان دانشجویان بود (0.001=p و 0.613=r). نتیجه گیری: جلوگیری از خرید به مدت یک ماه باعث کاهش سلامت روان دانشجویان شد. بنابراین فعالیت خرید کردن ممکن است بتواند بر سلامت روان و افسردگی تاثیر داشته باشد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700426_68d183a2c299e619e13577ea8b0011c2.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 Seven years survey study of complaints of facial cosmetic surgery referred to Shiraz Forensic administration since 2006 to 2013 بررسی شکایت از جراحی های زیبایی ناحیه صورت ارجاع شده به پزشکی قانونی استان فارس طی سال های 1385 تا 1392 8 16 700427 10.52547/jmj.17.4.8 FA رضا کبودخانی متخصص گوش،حلق و بینی، هیات علمی بخش گوش، حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران نوید کلانی مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0003-1900-4215 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Medical malpractice and violations and following that litigation by patients and finally recycling by them, is faced doctors and medical community with the growing crisis. Medical malpractice, i.e., abuse of the specific requirements of the medical profession has the responsibility of doctor In fact, Including diagnosis and treatment and disease management mistakes Materials and Methods: In this study, it used data of seven years old complaints about facial cosmetic surgery that referred to forensic medicine of Fars province within 1385 to 92 years. Results: In this study, 34.5% of complaints were men. Most physicians (57.4%) were specialist, and then was subspecialists (27.8%). Most frequent type of expertise is related to ENT specialists (50.9%), followed by plastic surgeons (29.1%). According to the results, 60% of physicians were acquitted and 40% were sentences. The rhinoplasty was the most frequent complaint among the plaintiffs in 32 cases (58.2%). Conclusion: Since most of claims ultimately led to the exoneration of doctors It is necessary to before of surgical treatment especially cosmetic surgery complications and problems specific to this type of operation is fully explained to the patient. However doctors in surgical procedures should apply the utmost care and expertise. مقدمه: بروز قصور و تخلفات پزشکی و به دنبال آن شکایت و دادخواهی بیماران و سر انجام درخواست غرامت، پزشکان و جامعه پزشکی را با بحرانی فزاینده روبرو ساخته است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی شکایات از جراحی های زیبایی ناحیه صورت ارجاع شده به پزشکی قانونی استان فارس طی سال های 1385 تا 1392 بود. روش کار: در این مطالعه از داده های موجود در پرونده شکایات هفت ساله مربوط به جراحی زیبایی ناحیه صورت ارجاع شده به پزشکی قانونی استان فارس با موضوع تخلف در زمینه جراحی های زیبایی صورت طی سال های1385 تا 1392 استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه، 34.5 درصد از شاکیان مرد بودند. بیشترین افراد متشاکی را متخصصین (57.4 درصد) بودند و سپس فوق تخصص ها با فراوانی 27.8 درصد تشکیل می دادند. از نظر نوع تخصص افراد متشاکی، بیشترین فراوانی (50.9 درصد) مربوط به متخصصین گوش و حلق و بینی بود و پس از آن متخصصین جراحی پلاستیک (29.1 درصد) دارای بیشترین فراوانی بودند. سی و نه نفر از متشاکیان (60 درصد) تبرئه شده و 22 نفر (40 درصد) نیز محکوم شده بودند، از نظر ناحیه عمل، عمل بینی با فراوانی 32 نفر (58.2 درصد) رتبه اول شکایت از عمل را شامل می شدند. نتیجه گیری: با وجود آن که بیشتر دعاوی در نهایت به تبرئه پزشکان ختم می شوند، لازم است قبل از انجام اقدامات درمانی و جراحی به خصوص اعمال جراحی زیبایی عوارض و مشکلات خاص عمل جراحی به طور کامل به بیمار توضیح داده شود. از طرفی، پزشکان نیز در انجام اعمال جراحی باید بیشترین دقت و تخصص را به کار گیرند.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700427_a85bb05931f555c7d57c38fa7f8c344c.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 The study of antibiotic resistance and biofilm formation of isolated bacteria from upper respiratory tract in adult patients in Shahid Bahonar Hospital of Kerman بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی و تشکیل بیوفیلم در باکتری های ایزوله شده از دستگاه تنفسی فوقانی بزرگسالان بستری در بیمارستان شهید باهنر کرمان 17 25 700428 10.52547/jmj.17.4.17 FA زکیه صیفوری گروه میکروبیولوژی، واحدکرمان،دانشگاه آزاداسلامی،کرمان،ایران 0000-0002-2506-1753 نادیا کاظمی پور گروه میکروبیولوژی، واحدکرمان،دانشگاه آزاداسلامی،کرمان،ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: Upper respiratory tract infection is one of the most common bacterial infections in humans and the second reason for the high administration of antibiotics. The upward trend of antibiotic resistance in bacterial pathogens is a worldwide challenge. The aim of the present study was to evaluate antibiotic resistance and biofilm formation of isolated bacteria from the upper respiratory tract of adult patients admitted to Shahid Bahonar Hospital in Kerman. Materials and Methods: In this study, 70 sub cultured specimens of respiratory were received from laboratory of Shahid Bahonar Hospital in Kerman during three months. Examination and identification was done by routine biochemical tests. The disc diffusion antibiotic susceptibility test was also performed. Next, the percentage of cell surface hydrophobicity was determined. The isolates with highest and lowest hydrophobicity were selected to study biofilm formation on glass and polypropylene surfaces on static and shake conditions. Results: 59 bacterial strains were isolated, respectively as %37.28 Staphylococcus aureus., %20.33 Klebsiella pneumonia, %16.94 pseudomonas aeruginosa, %6.77 Escherichia coli, %5.08 Streptococcus pneumonia and %3.38 Citrobacter spp., Serratia marcescen, Proteus mirabilis and Corynebacterium diphtheria. Maximum resistance was related to amoxicillin and all the strains were sensitive to gentamicin. The results of biofilm formation on the selected surfaces indicated biofilm formation increasing on propylene surfaces with shake condition. Conclusion: According to the results, there is a direct relationship between antibiotic resistance and biofilm formation potential of isolates. An effective program can be developed by evaluating antibiotics susceptibility patterns and new therapeutic methods. مقدمه: عفونت تنفسی فوقانی از شایع ترین عفونت های باکتریایی در انسان و دومین دلیل تجویز بالای آنتی بیوتیک ها است. روند صعودی مقاومت آنتی بیوتیکی یک چالش جهانی محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی و تشکیل بیوفیلم در باکتری های ایزوله شده از دستگاه تنفسی فوقانی بیماران بزرگسال بستری در بیمارستان شهید باهنر کرمان انجام گرفت. روش کار: در این تحقیق 70 نمونه تنفسی کشت داده شده از آزمایشگاه بیمارستان شهید باهنر در کرمان در یک بازه زمانی سه ماهه دریافت شد . سپس بررسی و تشخیص باکتری ها با آزمون های بیوشیمیایی متداول و آزمون حساسیت آنتی بیوتیکی به روش انتشار دیسک انجام شد. با تعیین درصد چسبندگی سطحی ایزوله ها، تشکیل بیوفیلم روی سطوح شیشه ای و پروپیلن در شرایط تکان و ثابت بررسی شد. یافته ها: تعداد 59 باکتری ایزوله شده به ترتیب شامل: استافیلوکوکوس آرئوس (37.28 درصد)، کلبسیلا پنومونیه (20.33 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (16.94 درصد)، اشرشیا کلی (6.77 درصد)، استرپتوکوکوس پایوژنز (5.08 درصد) و سراشیا مارسسنس، پروتئوس میرابیلیس، کورینه باکتریوم دیفتریه و گونه های سیتروباکتر (3.38 درصد) بودند. بیشترین موارد مقاومت آنتی بیوتیکی به تتراسایکلین و بیشترین موارد حساسیت به جنتامایسیسن مشاهده شد. توان تولید بیوفیلم بر سطح پروپیلن و در حالت متحرک جذب بیشتری نشان داد. نتیجه گیری: براساس نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر، بین مقاومت آنتی بیوتیکی و توان تولید بیوفیلم در ایزوله ها، ارتباط مستقیمی مشاهده شد. می توان با ارزیابی الگوی حساسیت آنتی بیوتیک ها و توسعه روش های درمانی جدید، برنامه ای هدفمند و موثر تدوین کرد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700428_d51d67664f925443a553b1118ea3b227.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 Effect of Dexmedetomidine in combination with intrathecal bupivacaine on the incidence of shivering after orthopedic surgery of the femur and tibia: a double-blind randomized clinical trial study اثر دکسمدتومدین همراه با بوپیواکائین داخل نخاعی بر میزان بروز لرز پس از عمل جراحی ارتوپدی فمور و تیبیا: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور 26 32 700429 10.52547/jmj.17.4.26 FA ابراهیم صادقی استادیار گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران 0000-0003-2873-3962 محمد رادمهر مرکز تحقیقات بیهوشی وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران 0000-0003-3399-7313 محمد حسن دم شناس مرکز تحقیقات بیهوشی وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران 0000-0001-8980-6948 رضا صحرایی مرکز تحقیقات بیهوشی وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران محمد رحمانیان مرکز تحقیقات بیهوشی وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران 0000-0003-1900-4215 نوید کلانی مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران احمد رستگاریان مرکز تحقیقات بیهوشی وکنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: Post-anesthesia shivering causes discomfort in the patient. Many drugs have tried to prevent or reduce shivering, but the ideal drug has not been finalized yet. The purpose of this study was to determine the effect of Dexmedetomidine with bupivacaine in spinal anesthesia to prevent shivering in orthopedic fracture surgery of femur and tibia. Materials and Methods: This randomized clinical trial study was performed on 60 patients 18-50 years old with ASA class 1 and 2 who were candidates for tibia and femur orthopedic fracture surgery in 2018. Patients were randomly divided into two groups; Intervention group: 12.5 mg bupivacaine (2.5 cc) and 5 μg Dexmedetomidine (0.5 ml) and control group: 12.5 mg bupivacaine and 0.5 ml normal. Systolic, diastolic, and mean arterial blood pressure and blood O2% saturation were recorded before spinal anesthesia, after anesthesia and then every 15 minutes until surgery and recovery time. At 2, 4, 8, 12 and 24 hours postoperatively shivering was evaluated. Data were analyzed using descriptive statistics indices (mean, percentage and standard deviation) and inferential statistical tests (chi-square, t-test, and Mann-Whitney u) using SPSS 21 software. Results: The mean age of patients in the control group was 36.6 ±14.7 years and the intervention group was 32.7± 8.6 years. There was no significant difference in the frequency of shivering between the control and intervention groups at 2 (4.3% vs. 7.1%) and 4 (4.5% vs. 24.1%). Although, intervention subjects had no any shivering state at hours of 8, 12 and 24, but there was no significantly different compared to control group (7.1%, 3.6% and 3.6%, respectively). Conclusion: The results of study showed that addition of 5 μg Dexmedetomidine to bupivacaine in spinal anesthesia reduces the incidence of postoperative shivering, but this difference was not statistically significant. Thus, in this subject it seems bee need to studies with whole and large sample of participants. مقدمه: لرزی که پس از بی هوشی بروز می کند باعث احساس ناراحتی در بیمار می شود. بسیاری از داروها در رابطه با جلوگیری یا کاهش لرز بررسی شده اند، اما هنوز دارویی ایده آل مورد تایید نهایی قرار نگرفته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تجویز دکس مدتومدین به همراه بوپیواکایین در روش بی حسی نخاعی روی پیشگیری از بروز لرز در عمل های جراحی ارتوپدی شکستگی تیبیا و فمور بود. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی روی 60 بیمار 18تا 50 سال با کلاس بی هوشی (ASA class) 1 و 2 که منتخب عمل جراحی ارتوپدی شکستگی تیبیا و فمور بودند، در سال 1397 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه مداخله: 12.5 میلی گرم بوپیواکایین (2.5 سی سی) و 5میکروگرم دکس مدتومدین (0.5 میلی لیتر) و گروه شاهد: 12.5 میکروگرم بوپیواکایین و 0.5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت کردند. مقادیر فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و متوسط خون شریانی، ضربان نبض و درصد اشباع اکسیژن خون در زمان های قبل از بی حسی نخاعی، بعد از بی حسی و سپس هر از 15دقیقه تا اتمام عمل جراحی و در زمان ریکاوری ثبت شد. بیماران در زمان‌های 2، 4، 8، 12 و 24 ساعت پس از عمل از نظر میزان لرز مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با شاخص های آمار توصیفی میانگین، درصد و انحراف معیار و آزمون های آمار استنباطی مربع کای، تی تست، من ویتنیی یو با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران در گروه شاهد 14.7 ± 36.6 سال و در گروه مداخله 8.6 ± 32.7 سال بود. دو گرو ه مداخله وشاهد از لحاظ فراوانی لرز در زمان‌های 2 (4.3% و 7.1%) و 4 (4.5% و 24.1%) ساعت بعد از عمل تفاوت معناداری نداشتند. هر چند افراد گروه مداخله در ساعت های 8، 12 و 24 بعد از عمل جراحی هیچ گونه لرزی را گزارش نکردند اما با گروه شاهد (7.1%، 3.6% و 3.6%) تفاوت معنادار نداشتند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان می دهد که افزودن 5 میکروگرم دکس مدتومدین به بوپیواکایین در روش بی حسی نخاعی باعث کاهش میزان بروز لرز بعد از عمل می شود، ولی این اختلاف از نظر آماری معنادار نیست. بنابراین به نظر می رسد در این زمینه نیاز به مطالعات جامع تر و با حجم نمونه زیادتری است.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700429_cfd4f7f767793473e7298c5197a43d6e.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 Comparison of supine and prone positioning methods on the amount of bleeding in percutaneous renal stone removal with spinal anesthesia مقایسه تاثیر دو وضعیت سوپاین و پرون بر میزان خون ریزی در عمل برداشت سنگ کلیه از راه پوست با بی حسی نخاعی 33 37 700430 10.52547/jmj.17.4.33 FA احمد رستگاریان مرکزتحقیقات بی هوشی و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران سمیرا دانا رزیدنت بی هوشی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران نوید کلانی مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی نظام سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0003-1900-4215 رضا صحرایی مرکزتحقیقات بی هوشی و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم،جهرم،ایران 0000-0002-3544-9153 رضا اینالو گروه یورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0002-8009-8583 Journal Article 2022 12 25 Introduction: In the decades since the introduction of percutaneous nephrolithotomy (PCNL), urology specialists have proposed modifications to improve the safety and efficacy of this procedure. These modifications include different positions (supine, prone, lateral, and lateral). The aim of this study was to compare the effects of Supine and Prone on the amount of bleeding in percutaneous renal stone removal with spinal anesthesia. Materials and Methods: This clinical trial study was performed on 200 patients (50 in each group) between 20-60 years old who had ASA class I and II anesthesia and were candidates for skin nephrolithotripsy surgery in Peymanieh Hospital in 2019. Was. The patients were divided into supine and prone groups. Bleeding during surgery was measured in each group. Data were analyzed using SPSS 21 software and statistical tests. Results: There was no significant difference between Supine and Peron status in terms of age (p=0.333), sex (p=1.000) and anesthesia class (p=0.663). Systolic blood pressure, diastolic and heart rate preoperatively; immediately, 10 and 15 minutes postoperatively; in recovery room; and at exit from recovery were not significantly different between the two study groups. Although the relative frequency of bleeding was less than 50 cc in the Peron group than the Supine group, this difference was not statistically significant (43.1% vs. 36.0%, p=0.503). Conclusion: According to the results of this study, there was no significant difference between the groups in terms of bleeding, systolic and diastolic blood pressure and heart rate in the study groups. Therefore, it seems that the position of supine or prone in PCNL surgery cannot have a significant effect on intraoperative bleeding. مقدمه: متخصصان اورولوژی در دهه های بعد از معرفی نفرولیوتوتومی از راه پوست (PCNL) اصلاحاتی را برای بهبود ایمنی و اثربخشی این روش ارائه داده اند. این اصلاحات شامل وضعیت های مختلف عمل (سوپاین، پرون، پهلو و خم به پهلو) است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو وضعیت سوپاین و پرون بر میزان خون ریزی در عمل برداشت سنگ کلیه از راه پوست با بی حسی نخاعی انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی روی 200 بیمار (چهار گروه 50 نفری) بین سنین 60-20 سال که از نظر بی هوشی کلاس یک و دو ASA داشته و برای عمل جراحی نفرولیتوتریپسی پوستی در بیمارستان پیمانیه در سال 1397 انتخاب شده بودند، انجام شد. بیماران به دو گروه سوپاین و پرون تقسیم شدند. میزان خون ریزی حین عمل جراحی در هر گروه اندازه گیری شد. داده ها به کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 با استفاده از آزمون های آماری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: تفاوت آماری معناداری بین دو وضعیت سوپاین و پرون از نظر سن (p=0.333)، جنس (p=1.000) و کلاس بی هوشی بیماران (p=0.663) وجود نداشت. فشار خون سیستول، دیاستول و ضربان قلب قبل از عمل؛ بلافاصله، 10 و 15 دقیقه بعد از عمل، در اتاق ریکاوری و هنگام خروج از ریکاوری در دو گروه مورد مطالعه تفاوت معناداری نداشت. اگرچه فراوانی نسبی میزان خون ریزی کمتر از 50 سی سی در گروه پرون بیشتر از گروه سوپاین بود، ولی این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود (43.1% در مقابل 36.0%، p=0.503). نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل بین گروه های مورد بررسی از نظر میزان خون ریزی، فشار خون سیستول و دیاستول و ضربان قلب تفاوت محسوسی مشاهده نشد. بنابراین، به نظر می رسد وضعیت سوپاین یا پرون در جراحی PCNL نمی تواند روی خون ریزی حین عمل تاثیر به سزایی داشته باشد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700430_89d864caf639f57b939cec5a6b9c8eb9.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 Frequency of Awareness, Treatment, and Control of Hypertension in Individuals Aged 30 years or older: A Cross-Sectional Study in Urban Population فراوانی میزان اطلاع، درمان و کنترل پرفشاری خون در افراد 30 سال به بالا: یک مطالعه مقطعی در جمعیت شهری 39 46 700431 10.52547/jmj.17.4.39 FA کرامت اله رحمانیان دانشیار، مرکز تحقیقات مولفه های اجتماعی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم،ایران محمد شجاعی استاد، مرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0003-1312-5913 فاطمه افتخاریان استادیار،بخش داخلی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: Hypertension is an important public health complaint in world. Inadequate hypertensive control was associated with complications as myocardial infarction, cerebral stroke and renal failure. The aim of study was to determine prevalence of awareness, treatment, and control of hypertension in Jahrom. Materials and Methods: This cross sectional study was done on 891 Iranian subjects aged 3o years or older who was selected through multi stage sampling method. Eight hundred ninety one subjects referred and studied. Subjects who had either systolic/diastolic blood pressure ≥ 140/90 mm Hg or taking blood pressure lowering medications was defined as hypertension. Hypertensive patients who were under treatment and their blood pressure were less than 140/90 mmHg were determined as controlled. Results: Of the total 315 hypertensive patients, 47.9% were aware, 39.4% were under treatment, and 16.2% had controlled blood pressure. Blood pressure was controlled in 36.3% of treated hypertensive patients. In the adjusted model, diabetes mellitus and older age was associated with higher awareness, and also, older age positively was associated with treatment. Conclusion: In study population the prevalence of awareness, treatment, and control had not adequate state مقدمه: بیماری پرفشاری خون یکی از مشکلات مهم سلامت عمومی در جهان است که فقدان کنترل آن با عوارضی همچون سکته قلبی، سکته مغزی و نارسائی کلیه همراه است. هدف از مطالعه حاضر تعیین فراوانی میزان اطلاع و کنترل و درمان بیماری در جهرم بود. روش کار: این مطالعه مقطعی روی 891 نفر ایرانی با سن 30 سال به بالای شهر جهرم که به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شده بودند، انجام شد. افراد دارای فشار خون سیستول و یا دیاستول مساوی و یا بیشتر از 140/90 میلی متر جیوه و یا مصرف کننده داروهای کاهنده فشاری خون در گروه پرفشاری خون قرار گرفتند. بیمارانی که تحت درمان دارویی بودند و فشار خون آنها کمتر از 140/90 میلی متر جیوه بود به عنوان کنترل شده در نظر گرفته شدند. یافته ها: از 315 بیمار مبتلا به پرفشاری خون، 47.9 % از بیماری خود اطلاع داشتند و 39.4 % تحت درمان بودند و 16.2 % فشار خون کنترل شده داشتند. در 36.3 % از بیماران تحت درمان، فشار خون در وضعیت کنترل شده بود. در مدل تطبیق شده، ابتلا به دیابت قندی و سن بالاتر با مطلع بودن و همچنین سن بالاتر با درمان شدن ارتباط مثبت و معناداری داشت. نتیجه گیری: در جمعیت تحت بررسی میزان اطلاع از پرفشاری خون، تحت درمان بودن و کنترل بیماری از وضعیت مناسبی برخوردار نبود.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700431_4864d58a01461e69cc8a5b53ddafe676.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 4 2022 12 25 Relationship between sleep quality and functional Cardiovascular Variables in active and none-active young women ارتباط کیفیت خواب با شاخص‌های عملکردی قلبی ـ عروقی در زنان جوان فعال و غیر فعال 47 55 700432 10.52547/jmj.17.4.47 FA کمال سادات حسینی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-4882-4186 لیدا بابایی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-1848-0765 طیبه ساداتی بیزکی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-1491-8416 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Poor sleep quality lead to cardiovascular dysfunction. Present study was aimed to investigate the relationship between sleep quality and functional cardiovascular variables and their comparison in active and none-active young women. Materials and Methods: Thirty healthy young women were randomly assigned in two active (n=15) and none-active (n=15) groups. Sleep quality was assessed using the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI). The functional cardiovascular variables including systolic and diastolic blood pressure, mean arterial pressure, resting and maximal heart rate, VO2max, resting and maximal rate pressure product and resting and maximal oxygen pulse were measured. The data was processed by using SPSS version 22 and Mann-Whitney and Multiple Linear Regression. Results: A significant increase showed in VO2max and resting and maximal oxygen pulse in active group when compared with the none-active group (P-value=0.000, P-value=0.000, P-value=0.000). Maximal heart rate and score of sleep quality index in active group was significantly lower than none-active group (P-value=0.047, P-value=0.018). In active group with increasing in functional cardiovascular variables an insignificant reduction in score of sleep quality were observed (P-value≥0.05). In in-active group with increasing in resting heart rate (P-value=0.047), systolic blood pressure (P-value=0.000), mean arterial pressure (P-value=0.000) and resting and maximal rate pressure product (P-value=0.046, P- value=0.048) a significant increase in score of sleep quality was observed. Conclusion: The results indicated that, regular physical activity led to improve cardiovascular function and sleep quality and physical inactivity through the cardiovascular dysfunction led to a decrease in young women sleep quality. مقدمه: کاهش کیفیت‌ خواب، منجر به اختلال عملکرد دستگاه قلبی‌ـ‌عروقی می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین کیفیت‌ خواب و شاخص‌های عملکردی قلبی‌ـ‌عروقی و مقایسه آن‌ها در زنان جوان فعال و غیرفعال انجام شده‌ است. روش کار: 30 زن جوان سالم به صورت تصادفی به دو گروه فعال (15نفر) و غیرفعال (15نفر) تقسیم شدند. کیفیت‌ خواب با استفاده از پرسشنامه پیتزبورگ ارزیابی گردید. شاخص‌های عملکردی قلبی‌ـ‌عروقی شامل فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، فشار متوسط شریانی، ضربان قلب استراحتی و حداکثر، حداکثر اکسیژن مصرفی، حاصلضرب دوگانه استراحتی و حداکثر و نبض اکسیژن استراحتی و حداکثر اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌های من ـ ویتنی و رگرسیون خطی چندگانه مورد پردازش قرار گرفت. یافته‌ها: افزایش معنادار در حداکثر اکسیژن مصرفی و نبض اکسیژن استراحتی و حداکثر گروه فعال در مقایسه با گروه غیرفعال نشان داده‌شد ( p-value= 0.000، p-value= 0.000، p-value= 0.000). ضربان قلب حداکثر و امتیاز کیفیت‌خواب در گروه فعال نسبت به گروه غیرفعال به طور معنادار کمتر بود ( p-value=0.018، p-value=0.047). در گروه فعال، با افزایش در شاخص‌های عملکردی قلبی‌ـ‌عروقی، کاهشی غیرمعنادار در امتیاز کیفیت‌خواب مشاهده شد ( p-value≥0.05 ). در گروه غیرفعال، با افزایش ضربان قلب استراحتی ( p-value=0.047)، فشار خون سیستولیک (p-value=0.000)، فشار متوسط شریانی (p-value=0.000) و حاصلضرب دوگانه استراحتی و حداکثر (p-value=0.048، p-value=0.046) ، افزایشی معنادار در امتیاز کیفیت خواب مشاهده شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد، فعالیت‌بدنی منظم منجر به بهبود عملکرد قلبی‌ـ‌عروقی و کیفیت‌خواب و بی تحرکی جسمانی از طریق نقص عملکرد قلبی ـ عروقی منجر به کاهش کیفیت خواب زنان جوان می شود.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700432_6d950b783d49fe176b6dd7efaf994bcc.pdf