دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Comparison of intima-media thickness of carotid artery in beta-thalassemia patients and healthy individuals مقایسه ضخامت انتیما مدیای سرخرگ کاروتید در بیماران بتا تالاسمی و افراد سالم 1 7 700412 10.52547/jmj.17.2.1 FA امیدرضا ذکاوت دانشیارمرکز تحقیقات هماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران فاطمه مهرابی پور دکترای عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم ، ایران نادر شکیب آزاد استادیار، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر ، ایران 0000-0002-5124-6380 زینب السادات فتاح استادیار، بخش قلب دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران 0000-0002-0598-2678 سزانه حق پناه دانشیار، مرکز تحقیقات هماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: The relationship between iron status and risk of atherosclerosis in beta- thalassemia patients has been shown previously. In this case-control study, common carotid artery intima-media thickness (CIMT) was compared among beta-thalassemia major, intermedia, minor and healthy individuals. Materials and Methods: In this, case-control study, 27 beta-thalassemia major patients, 27 beta-thalassemia intermedia, and 27 beta-thalassemia minor (age: 19-28 years) with similar sex ratio were investigated in Jahrom, Fars province, Southern Iran. Exclusion criteria were diabetes, hypertension, obesity, thyroid dysfunction and smoking. In addition, 27 sex-matched healthy controls with the same age range were randomly selected from individuals referred to the out-patient clinic. Results: Serum cholesterol, low-density lipoprotein (LDL) and high-density lipoprotein (HDL) were significantly lower in patients with beta-thalassemia major and intermedia in comparison with beta-thalassemia minor and healthy control (P<0.001). In all thalassemia groups CIMT were significantly higher in comparison with healthy individuals (P<0.001). These results were similar after removal of confounding effect of other variables including serum ferritin levels, cholesterol, LDL, HDL, and age. Conclusion: It seems regardless of other relative risk factors of atherosclerosis, being beta-thalassemia is an influential determinant on the occurrence of atherosclerosis. Maybe some molecular and genetic factors can influence the occurrence of atherosclerosis in these patients that needs further larger combined clinical and basic studies. مقدمه: در بیماران تالاسمی، وجود ارتباط بین بار آهن اضافی و بروز اترواسکلروز نشان داده شده است. در این مطالعه مورد - شاهدی ضخامت انتیما مدیای سرخرگ کاروتید مشترک در بیماران تالاسمی ماژور، اینترمدیا و مینور با افراد سالم مقایسه شد. روش کار: در این مطالعه مورد - شاهدی، 27 بیمار تالاسمی ماژور، 27 تالاسمی اینترمدیا و 27 تالاسمی مینور در محدوده سنی 19 تا 28 سال و با نسبت جنسیتی یکسان، از شهرستان جهرم، واقع در استان فارس در جنوب ایران بررسی شدند. بیمارانی که دارای دیابت، فشارخون، چاقی و اختلال عملکرد تیروئید بودند ونیز در صورت سیگاری بودن وارد مطالعه نشدند. همچنین 27 فرد سالم با همسان سازی جنسیتی، در همان محدوده سنی به عنوان گروه کنترل سالم از مراجعه‌کنندگان به درمانگاه به طور تصادفی ساده انتخاب شدند. یافته‌ها: میانگین مقدار سرمی کلسترول، LDL و HDL در بیماران تالاسمی ماژور و اینترمدیا نسبت به مینور و افراد سالم به طور معناداری کمتر بود (p<0.001). ضخامت انتیما مدیا در هر سه گروه از بیماران تالاسمی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود (p<0.001). این نتیجه پس از حذف اثر متغیرهای مخدوش کننده شامل فریتین، کلسترول، LDL و HDL و سن مشابه بود. نتیجه‌گیری: به نظر می رسد بدون در نظر گرفتن سایر عوامل خطر آترواسکلروز، بتاتالاسمی یک مؤلفه تاثیرگذار در ایجاد مشکلات عروقی باشد. شاید عوامل ژنتیکی مولکولی این بیماری بر عوامل دخیل در ایجاد آترواسکلروز موثر بوده و اثبات این نیازمند طرح های مطالعاتی وسیع تر و انجام بررسی‌های ترکیبی پایه و بالینی می باشد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700412_81b92e109d88d99ab486f6c726ef53cf.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Detection of G276T Polymorphism from Adiponectin Gene Using PCR-RFLP Technique in Patients with Breast Cancer شناسایی پلی مورفیسم G276T از ژن آدیپونکتین با استفاده از تکنیک PCR-RFLP در افراد مبتلا به سرطان پستان 8 14 700413 10.52547/jmj.17.2.8 FA زهرا طهماسبی فرد استادیار گروه زیست شناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن 0000-0002-9104-6308 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Adiponectin hormone is involved in modulating metabolic processes such as glucose regulation and fatty acid catabolism. Several single nucleotide polymorphisms (SNPs) in the transcription region of the gene and its sequences have been identified in different populations that are associated with the prevalence of various diseases. The aim of this study was to determine frequency of G276T polymorphism in breast cancer patients and its comparing in subjects without breast cancer. Materials and Methods: 128 individuals with breast cancer and 128 healthy people were selected after the approval of a specialist physician. After blood collection and DNA extraction, all specimens were amplified with specific primers, then part of them was cut with Mva1269I enzyme and the genotypes of individuals were determined. The results were analyzed using IBM SPSS version 23 software by chi-square and logistic regression tests. Results: The two groups did not have a significant difference for mean age and body mass index. GT genotype was significantly different between the two groups and increased the risk of breast cancer by 1.86 folds in their carriers. None of the genotypes had any relationship with histopathological changes. Conclusion: The T mutant allele at G276T position of adiponectin had a decreasing effect on breast cancer, indicating that this result needs to be investigated in different populations with a larger sample size for confirmation. مقدمه: هورمون آدیپونکتین در تعدیل فرایندهای متابولیکی همچون تنظیم گلوکز و کاتابولیسم اسیدهای چرب نقش دارد. چند پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNP) در منطقه رونویسی از ژن و توالی‌های اطراف آن در جمعیت‌های مختلف شناسایی شده که با شیوع بیماری های مختلفی مرتبط هستند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی پلی مورفیسم G276T در افراد مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با افراد سالم بود. روش‌ کار: 128 فرد مبتلا به سرطان پستان و 128 فرد سالم پس از تایید پزشک متخصص انتخاب شدند. پس از خون گیری و استخراج DNA ، تمامی نمونه‌ها با پرایمرهای اختصاصی تکثیر شدند؛ سپس بخشی از آن ها با آنزیم Mva1269I برش داده شدند تا ژنوتایپ افراد تعیین شود. نتایج به دست آمده با نسخه 23 نرم افزار IBM SPSS و به کمک آزمون های آماری کای مربع و رگرسیون لوجستیک مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: دو گروه تفاوت معناداری برای میانگین سنی و شاخص توده بدنی نداشتند. ژنوتیپ GT در دو گروه تفاوت معناداری داشت و شانس ابتلا به سرطان پستان را به میزان 1.86 برابر در حاملین افزایش داد. هیچ کدام از ژنوتایپ ها با تغییرات هیستوپاتولوژی ارتباطی نداشتند. نتیجه‌گیری: الل موتانت T در موقعیت G276T آدیپونکتین، اثر کاهشی بر سرطان پستان نشان داد که این نتیجه نیاز به بررسی در جمعیت های مختلف با تعداد نمونه بیشتر برای تایید شدن دارد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700413_82142be4970d59df17f51d95b4f363d5.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Antibacterial Effects of Methanolic Extract of Medlar (Mespilus Germanica) Leaves against Some of Foodborne Pathogenic Bacteria بررسی اثر ضدباکتریایی عصاره متانولی برگ ازگیل (Mespilus germanica) علیه برخی از باکتری‌های بیماری زای مواد غذایی 15 22 700414 10.52547/jmj.17.2.15 FA معین صفری دانش آموخته کارشناسی ارشد میکروبیولوژی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه ایلام، ایلام،ایران 0000-0001-7347-7465 سلمان احمدی اسبچین دانشیار، گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0001-6079-1842 مریم کمالی دانش آموخته کارشناسی پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران، ایران 0000-0001-7202-4042 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Today, the use of natural ingredients in the food industry is one of important considerations in biotechnology. Medlar is one of herbs that its therapeutic effects has been considered from the past years. The aim of this study was to determine of the antibacterial effects of methanolic extract of medlar leaves against some of foodborne pathogenic bacteria in vitro. Materials and Methods: In this in vitro study, the fresh leaves of the Medlar were collected from the Lalam village. Soxhlet method was used to preparation of the medlar leaf extract. Disk diffusion method was used to evaluate of the antibacterial effect and broth micro-dilution method was used to determine the minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC). Results: The maximum antibacterial activity of this extract was against Staphylococcus aureus that inhibitory zone diameter around it was 31.83 millimeters. MIC for all tested bacteria except Pseudomonas aeruginosa was 62.5 mg/ml and MBC value of the leaves extract was variable from 62.5 to 500 mg/ml. Conclusion: Methanolic extract of medlar leaves has a strong antibacterial effect on both gram positive and gram negative foodborne pathogenic bacteria, therefore this extract probably can be considered as a natural herbal ingredient in the form of antimicrobial or food preservative agent. مقدمه: امروزه استفاده از ترکیبات طبیعی در صنعت مواد غذایی یکی از بحث های مهم حوزه بیوتکنولوژی است. ازگیل یکی از گیاهانی است که اثرات درمانی آن از زمان های بسیار دور مورد توجه بوده است. هدف از این مطالعه تعیین اثرات ضد باکتریایی عصاره متانولی برگ درخت ازگیل علیه برخی از باکتری های بیماری زای مواد غذایی در شرایط آزمایشگاهی بود. روش کار: در این مطالعه آزمایشگاهی، برگ تازه درخت ازگیل از روستای لالم جمع آوری شد. تهیه عصاره برگ ازگیل به روش سوکسله انجام شد. به منظور بررسی اثر ضد باکتریایی از روش انتشار دیسک و برای تعیین حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت کشندگی از روش رقیق کردن در محیط مایع استفاده شد. یافته ها: بیشترین تاثیر ضدباکتریایی این عصاره روی باکتری استافیلوکوکوس اورئوس با میانگین قطر هاله عدم رشد 31.83 میلیمتر مشاهده شد. حداقل غلظت مهارکنندگی موثر روی تمامی باکتری ها به استثناء سودوموناس آئروژینوزا 62.5 میلی گرم بر میلی لیتر و حداقل غلظت کشندگی در محدوده 62.5 تا 500 میلی گرم بر میلی لیتر متغیر بود. نتیجه گیری: عصاره متانولی برگ ازگیل روی هر دو گروه باکتری های گرم مثبت و گرم منفی بیماری زای موارد غذایی دارای اثر ضدباکتریایی مطلوبی است. از این رو، احتمالاً این عصاره می تواند به عنوان فرآورده گیاهی طبیعی به صورت یک ترکیب ضد میکروبی یا نگه دارنده برای مواد غذایی مدنظر قرار گیرد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700414_1262a79bdd473e4a8805c6fdefb2c5b1.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Effect of Crataegus monogyna extract on renal histopathological changes in diabetic rats اثر عصاره سرخه‌ولیک (Crataegus monogyna) بر فاکتورها و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی 23 31 700415 10.52547/jmj.17.2.23 FA میثم احمدی نسب گروه زیست شناسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران سعید ولی پورچهارده چریک گروه زیست شناسی، واحد ایذه،دانشگاه آزاد اسلامی ،ایذه، ایران محبوبه سترکی گروه زیست شناسی، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران 0000-0001-6983-9929 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Renal complications is considered as important cause of mortality in diabetic patients. This study investigated the effect of hydroalcoholic extract of C. monogyna on renal histopathological changes in diabetic rats. Materials and Methods: In this experimental study 40 male Wistar rats were divided into 5 groups (n= 8) including control (receiving normal saline), diabetic (receiving streptozotocin), treatment groups (receiving STZ and Crataegus monogyna (C. monogyna) extract at 100, 200 and 400 mg/kg). Treatments with drug and extract were performed 72 hours after intra-peritoneal injection of a single-dose of STZ (60 mg/kg). Glucose, urea and ceratinine in serum were meseared and then kidney tissue was removed under deep anesthesia and used for histopathological studies. Results: The amount of glucose increased on day 21 after treatment with extract C. monogyna and the level of urea in all treatment groups with extract increased compared to diabetic group. The dose of 100 and 400 mg / kg of extract reduced the creatinine level significantly compared to the diabetic group. In the diabetic group, complete destruction of the renal tissue in cortex and complete degeneration and 100% necrosis of the nephrons were observed. In diabetic rats treated with C. monogyna extract, kidney tissue was normal and no renal bleeding and necrosis were observed, and kidney cysts were normal. Conclusion: C. monogyna extract was effective in preventing renal tissue damage due to diabetes. مقدمه: عوارض کلیوی ناشی از دیابت از علل مهم مرگ‌ و‌ میر افراد دیابتی است. در مطالعه حاضر اثر عصاره هیدروالکلی سرخه‌ولیک بر فاکتورهای کلیوی و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی بررسی شد. روش کار: در مطالعه تجربی حاضر 40 موش‌ صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در5 گروه 8 تایی شامل گروه های کنترل (دریافت نرمال سالین)، دیابتی (دریافت استرپتوزوتوسین(STZ))، تیمار (دریافت STZ و عصاره سرخه‌ولیک در دوزهای 100، 200 و 400 mg/kg) قرار گرفتند. تیمار توسط عصاره و دارو، 72 ساعت بعد از تزریق داخل صفاقی تک دوز STZ (60mg/kg) به مدت سه هفته انجام شد. گلوکز، اوره و کراتینین سرم اندازه گیری شد و سپس بافت کلیه تحت بی‌هوشی عمیق جدا و برای مطالعات هیستوپاتولوژی استفاده شد. یافته ها: میزان گلوکز در روز 21 پس از تیمار با عصاره سرخه ولیک، کاهش و میزان اوره در تمام گروه های تیمار با عصاره نسبت به گروه دیابتی افزایش یافت. دوز 100 و 400 (mg/kg) عصاره سرخه ولیک، سبب کاهش معناداری در میزان کراتینین نسبت به گروه دیابتی شد. در گروه دیابتی تخریب کامل بافت کلیه در کورتکس و تخریب کامل و نکروز صد درصدی نفرون‌ها مشاهده شد. بافت کلیه در موش‌های دیابتی تحت تیمار توسط عصاره طبیعی بود و پرخونی و نکروز نفرون‌ها مشاهده نشد و جسمک‌های کلیوی طبیعی بودند. نتیجه گیری: عصاره سرخه‌ولیک می تواند سبب کاهش کراتینین گردد درحالی که میزان اوره را افزایش می دهد که ممکن است ناشی از مقدار عصاره به کار رفته باشد. هم چنین می تواند بر پیشگیری از تخریب بافتی کلیه در اثر دیابت موثر باشد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700415_4c874063c8630e520be465b9cf4250bb.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 The effect of high-intensity interval training (HIIT) on gene expression of the factors involved in the skeletal muscle metabolism of diabetic rats تاثیر تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن عوامل درگیر در متابولیسم عضله اسکلتی موش های دیابتی 32 39 700416 10.52547/jmj.17.2.32 FA مونا بستان منش نیک جوان کارشناسی ارشدفیزیولوژی ورزشی، واحدیادگارامام خمینی(ره) شهر ری،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران 0000-0002-6020-9098 سعیده شادمهری استادیارفیزیولوژی ورزشی،گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی، واحدیادگارامام خمینی(ره)شهرری، دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران 0000-0002-5000-4427 مژگان احمدی استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی، واحدیادگارامام خمینی(ره)شهرری،دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران 0000-0002-2431-6953 Journal Article 2022 12 25 Introduction: Improving the metabolism of skeletal muscle is one of the important mechanisms for the treatment of type 2 diabetes. The aim of this study was to evaluate the effect of high-intensity interval training (HIIT) on gene expression of the factors involved in the skeletal muscle metabolism of diabetic rats. Materials and Methods: To implementation of this experimental research, 48 male Wistar rats weighing 220 ± 20 gr randomly were divided into 4 groups including control, diabetes, training and diabetes-training. In this study, the rats become diabetes type 2 using peritoneal injection nicotinamide-STZ. High-intensity interval training performed with intensity of 80-85% VO2max, 5 days a week and for 8 weeks. The expression of GLUT4 and PGC-1α genes were measured by Real Time PCR. Data were analyzed by One-way ANOVA and Tukey post hoc test at the P<0.05. Results: The results showed a significant difference between the mean expression of GLUT4 and PGC-1α of skeletal muscle in diabetic rats in different groups (P< 0.001). The changes in the expression of GLUT4 and PGC-1α of the skeletal muscle in the diabetes group were significantly lower than the control group (P=0.036). High-intensity interval training significantly caused higher the expression of GLUT4 and PGC-1α (P< 0.001). Conclusion: According to the findings of the present study, high-intensity interval training can help to improve cellular energy levels during diabetes as a result of increasing the expression of PGC-1α and GLUT4 in skeletal muscle. مقدمه‌: بهبود متابولیسم عضلات اسکتی یکی از سازوکارهای مهم برای درمان دیابت نوع 2 است. هدف از این پژوهش، تاثیر تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن عوامل درگیر در متابولیسم عضله اسکلتی موش های دیابتی بود. روش کار: در این مطالعه تجربی، ۶۰ سر رت نر ویستار با میانگین وزنی 20±220 گرم به طور تصادفی در 4 گروه شامل کنترل، دیابت، تمرین و دیابت-تمرین قرار گرفتند. در این مطالعه، موش ها با استفاده از تزریق درون صفاقی نیکوتین، آمید-استرپتوزوتوسین، دیابتی نوع 2 شدند. تمرین تناوبی شدید با شدت 85-80 درصد VO2max، پنج روز در هفته و به مدت ۸ هفته اجرا شد. میزان بیان ژن های GLUT4 وPGC-1α به روش Real Time PCR اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح 0.05>P استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین میانگین بیان ژن GLUT4 و PGC-1α عضله اسکلتی موش های دیابتی در گروه های مختلف تفاوت وجود دارد (p<0.001). تغییرات بیان این ژن ها در گروه دیابت نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کمتر بود (p=0.036). تمرین تناوبی شدید موجب افزایش معنادار بیان ژن های مذکور شد (p<0.001). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر، تمرین تناوبی شدید احتمالا می تواند از طریق افزایش بیان ژن PGC-1α و GLUT4 در عضله اسکلتی به بهبود سطوح انرژی سلولی طی دیابت کمک کند.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700416_b614e04d4cb38d93317eb96ad1b8d262.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Study some of hepatic parameters following exposure to 67gallium and 131 iodine in male rat مطالعه برخی پارامترهای کبدی متعاقب پرتوگیری با رادیوداروهای گالیم 67 و ید 131 در موش صحرایی نر 40 45 700417 10.52547/jmj.17.2.40 FA فرشته دادفر استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0003-1128-2966 کورش بامداد استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0003-4632-9904 سمیه جعفری کارشناس ارشد بیوفیزیک،گروه زیست شناسی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: The liver is an organ at risk in radiotherapy of thoracic and abdominal tumors. In this study was investigated the alteration in liver functional tests during radiotherapy with gallium 67 and iodine 131. Materials & Methods: Sixty male Wistar rats were divided into 3 groups: the control without treatment, the experimental groups 1 and 2 received 0.1Mci 131 iodine through oral gavage 0.3Mci 67Gallium with intraperitoneal injection respectively. 48 hours after injection or oral gavage, the level of serum aspartate aminotransferase, alanine aminotransferase and albumin were checked. Results: The results showed that level of serum aspartate aminotransferase in 131 iodine group and alanine aminotransferase and albumin significant increase in 131 iodine and 67Gallium than control group. Conclusion: Regarding liver sensitivity during radiation therapy and elevated serum levels of these enzymes, liver function tests may be useful as biomarkers for the detection of radiotherapy effects. مقدمه: کبد اندام حساس و در معرض خطر در رادیوتراپی تومورهای ناحیه سینه و شکم است. در مطالعه حاضر، تغییرات در آزمون های عملکردی کبد در طی پرتودرمانی با رادیو داروهای گالیم 67 و ید 131 مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: حیوانات مورد آزمایش 60 سر موش صحرایی بودند که به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل هیچ تیماری دریافت نکردند، گروه تجربی اول و دوم به ترتیب، 0.1 میلی کوری ید 131 از طریق گاواژ دهانی و 0.3 میلی کوری گالیم 67 از طریق تزریق درون صفاقی دریافت کردند. 48 ساعت پس از تزریق یا گاواژ دهانی، نمونه های خونی تهیه و برای اندازه گیری آنزیم های آلانین آمینو ترانسفراز، آسپارتات آمینو ترانسفراز و میزان سرمی آلبومین بررسی شدند. یافته ها: میزان آنزیم های آسپارتات آمینو ترانسفراز در گروه دریافت کننده ید و آلانین آمینو ترانسفراز و میزان سرمی آلبومین در گروه دریافت کننده ید 131 و گالیم 67 افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتیجه گیری: با توجه به حساسیت کبد در طی پرتودرمانی و افزایش میزان سرمی آنزیم های این اندام، می توان از آزمون های عملکردی کبد به عنوان بیومارکرهای مفید برای تشخیص اثرات پرتودرمانی استفاده کرد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700417_005726ac0a8726f1445cd2977a575212.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Cloning, Optimization of Expression Condition and Purification of the Recombinant Nef- MPER-V3 Protein of HIV-1 in Prokaryotic Expression System همسانه سازی، بهینه سازی شرایط بیان و تخلیص پروتئین نوترکیب Nef-MPER-V3 ویروس HIV-1 در سیستم بیانی پروکاریوتی 46 53 700418 10.52547/jmj.17.2.46 FA احمد فقیه کارشناس ارشد بیوتکنولوژی میکروبی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران سید مهدی سادات دانشیار ژنتیک مولکولی، بخش هپاتیت، ایدز و ویروس های منتقله از خون، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران 0000-0001-7739-179X اعظم بوالحسنی دانشیار ،بخش هپاتیت،ایدزو ویروس های منتقله از خون، انستیتوپاستور ایران،تهران، ایران شیوا ایرانی دانشیار ژنتیک مولکولی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران، ایران Journal Article 2022 12 25 Introduction: Neff regulatory protein as well as structural proteins such as MPER and V3 of HIV-1 is important targets in vaccine studies. Therefore, in the current study, the Nef-MPER-V3 fusion protein was cloned and expressed in prokaryotic expression system that will be evaluated as a candidate for future vaccine studies. Materials and Methods: The Nef-MPER-V3 sequence was synthesized and inserted into pET-28a(+) vector using Not I/HindIII enzymes. Then, the recombinant construct was expressed in BL21 (DE3) strain of E.coli. For optimization of protein expression, several factors such as time of induction, IPTG concentration and optical density (OD) were evaluated. The recombinant protein was purified on a Ni-NTA agarose column and analyzed by 12% SDS-PAGE. Finally, the fusion protein was confirmed by western blotting. Results: The target gene was successfully cloned into the recombinant vector. The best condition for the expression such as; 2 m IPTG, OD600 = 0.7 and growth 5 hours post-induction were determined and the recombinant protein was purified by affinity chromatography in denaturing condition with urea at a concentration of about 300 μg/ ml. The purified fusion protein migrated as a clear band of around 35 kDa in SDS-PAGE and was detectable using anti-Neff antibody in western blotting. Conclusion: Our results showed that the Nef-MPER-V3 protein was successfully expressed in prokaryotic system and purified protein may provide the antigen for future experiments for immunogenicity evaluation in mice is currently undertaken. مقدمه: پروتئین تنظیمی Nef و همچنین پروتئین های ساختاری MPER و V3 ویروس HIV-1 از اهداف مهم در مطالعات واکسن به شمار می روند. از این رو در مطالعه حاضر، پروتئین فیوژن Nef-MPER-V3 در سیستم بیانی پروکاریوتی کلون و بیان شد تا به عنوان کاندید مناسب در مطالعات آتی واکسن مورد ارزیابی قرار گیرد. روش کار: توالی ژن Nef-MPER-V3 سنتز و توسط آنزیم های NotI /HindIII به داخل وکتور pET-28a الحاق شد. سپس، بیان پروتئین نوترکیب در سیستم بیانی BL21(DE3) انجام شد. به منظور بهینه سازی بیان، فاکتورهایی نظیر زمان القاء، غلظت IPTG و دانسیته نوری (OD) مورد ارزیابی قرار گرفت. پروتئین نوترکیب با استفاده از ستون Ni-NTA agarose تخلیص و با استفاده از SDS-PAGE 12% ارزیابی شد و نهایتا، توسط وسترن بلات تایید شد. یافته ها: ژن هدف با موفقیت در وکتور بیانی کلون شد. بهترین شرایط بیان شامل: 2 میلی مولار IPTG، کدورت نوریOD600nm=0.7 و رشد به مدت پنج ساعت پس از القاء تعیین شد. پروتئین نوترکیب به وسیله کروماتوگرافی تمایلی تحت شرایط دناتوره و با استفاده از اوره با غلظت حدود 300 میکروگرم در میلی لیتر تخلیص شد. پروتئین فیوژن تخلیص شده به صورت یک باند واضح حدود 35 کیلودالتون در SDS-PAGE مشاهده و با استفاده از آنتی بادی ضد Nef در وسترن بلات آشکار شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پروتئین نوترکیب NEF-MPER-V3 در سیستم بیانی BL21 (DE3) به خوبی بیان شده و پروتئین تخلیص شده قابلیت استفاده در آزمایش های آتی به منظور ارزیابی ایمنوژنسیتی آن در موش که در حال انجام می باشد را دارد.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700418_870a6e0fc19379f8ee2c8c53d463d930.pdf

دانشگاه علوم پزشکی جهرم مجله علوم پزشکی پارس 2717-0284 17 2 2022 12 25 Protective effect of melatonin on pituitary- gonadal axis hormones and spermatogenesis in sertraline-induced adult Balb/c mice اثر محافظتی ملاتونین بر هورمون‌های محور هیپوفیز- بیضه و فرایند اسپرماتوژنز در موش سوری نژاد Balb/c بالغ القاء شده با سرترالین 54 63 700419 10.52547/jmj.17.2.54 FA محمود گودرزی کارشناسی شد زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-3653-7240 علی اصغر پیله وریان دانشیار گروه آموزشی زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0173-348X اکبر کریمی استادیار گروه آموزشی زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-3033-981X Journal Article 2022 12 25 Introduction: Sertraline affects sexual function and fertility. Melatonin is a powerful antioxidant with the ability to neutralize medical toxins. The present study was an attempt to investigate the effects of melatonin on testicle tissue changes and pituitary- gonadal axis changes occurring in in Balb/c rats following intraperitoneally administered sertraline. Materials and Methods: 40 male Balb / c mice were randomly assigned into 5 groups: control, sham (receiving sertraline at dose of 50 mg/kg body weight per day for two weeks) and experimental groups 1, 2 and 3 in which melatonin was intraperitoneally administered at 5, 10 and 15 mg/kg body weight respectively). The experimental groups received melatonin and sertraline every other day and every day for 2 weeks, respectively. 15 days later, gonadal hormones through direct cardiac blood sampling and testicular histology were assessed. Results: Sertraline-receiving rats, compared to the control group rats, showed a significant decrease in the levels of testosterone, FSH and LH (P˂0.01) and spermatogenesis (P˂0.001) compared to the control group. In experimental groups 2 and 3, Melatonin improved the adverse effects of sertraline on hormones (P˂0.01), gonadal tissue and spermatogenesis maturation process (P˂0.05). Conclusion: Dose-dependent Melatonin administration can reduce the sertraline-induced effects on the mean serum levels of gonadal hormones and the number of spermatogenic lineage cells in Balb /c male mice. مقدمه: سرترالین بر عملکرد جنسی و باروری اثر گذار است. ملاتونین یک آنتی‌اکسیدان قوی و دارای پتانسیل بالا جهت خنثی‌سازی سموم دارویی می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثرات ملاتونین بر تغییرات بافت بیضه موش‌های سوری و تغییرات محور هیپوفیز- بیضه به دنبال تزریق داخل صفاقی سرترالین بود. روش کار: 40 سر موش‌ نر سوری به صورت تصادفی به 5 گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، شاهد(دریافت کننده سرترالین 50 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن، روزانه به مدت دو هفته) وگروه های تجربی 1، 2 و 3، که ملاتونین با سه دوز مختلف به ترتیب (5، 10و 15 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن) به صورت تزریق داخل صفاقی تیمار می شدند. گروه های تجربی، ملاتونین و سرترالین را به ترتیب به صورت یک روز درمیان و روزانه، به مدت 2 هفته دریافت می کردند. پس از 15 روز، میزان هورمون های جنسی با خون گیری مستقیم از قلب حیوان و هیستولوژی بیضه مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: موش های دریافت کننده سرترالین در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنی دار در میزان هورمون های تستوسترون، FSH و LH (P˂0.01) و فرایند اسپرماتوژنز(P˂0.001) مشاهده گردید. ملاتونین در گروه های تجربی 2 و 3، اثرات مضر سرترالین بر هورمون ها (P˂0.01)، بافت بیضه و کیفیت بلوغ اسپرماتوژنز را بهبود بخشید (p<0.05). نتیجه گیری: تجویز ملاتونین به صورت وابسته به دوز باعث کاهش عوارض ناشی از سرترالین بر میانگین سطح سرمی هورمون های جنسی و تعداد سلول های دودمان اسپرماتوژنز در موش سوری نر می شود.

https://jmj.jums.ac.ir/article_700419_e2edb85b2450ea4c25e5821ec94190ad.pdf